De Vlaeminck was een even felle als prachtige atleet. Een acrobaat bijna.

05-02-2016

Een speelvogel, een pallieter, een pierewaaier, een dagjesmelker, een bohemer, een zonneklopper, een fantast voor zijn baas en de nagel van Schotte’s doodskist heeft men hem genoemd in het begin van zijn loopbaan. Maar men moet Roger De Vlaeminck vooral geven wat hem toekomt.

Hij is na Eddy Merckx de meest begaafde en meest veelzijdige renner in klassiekers en in Belgische en Italiaanse eendagskoersen: Op de erelijst stapelen de monumenten uit de wielersport zich op: 1x Ronde van Vlaanderen en Luik-Bastenaken-Luik, 2x Ronde van Lombardije, 3x Milaan-Sanremo en 4x Parijs-Roubaix. Zijn prestaties in De Hel van het Noorden leverden hem de bijnaam Monsieur Paris-Roubaix op. Niemand heeft het hem kunnen verbeteren.

Maar ‘gitan’ De Vlaeminck was ook een crack in de kleine rondes: 2x Vierdaagse van Duinkerken en liefst 6x Tirreno-Adriatico, zes maal op rij van 1972-1977, nog altijd ongeëvenaard.

Eeklonaar De Vlaeminck was een even felle als prachtige atleet. Een acrobaat bijna. Ook in het veldrijden werd hij wereldkampioen. Bij de profs en de amateurs.

Met zijn uitzonderlijk mooie zit – de houding van het bovenlijf evenwijdig met de buis, de haakse stand van de ellebogen – was hij in het historische tricot van Brooklyn en op het blauwe frame van de Turijnse fietsenbouwer Gios ook één van de meest fotogenieke coureurs in het peloton. En altijd eerzuchtig.
Het was een genoegen om deze grote kampioen in de straten van Katendrecht te mogen begroeten.

devlaeminck01